ธรรมะขำขำ

เรื่องจริงขำๆ จากพระมหาสมปอง
เรื่องวัตถุดิบ
ญาติโยมหลายท่านมักถามว่า
” ท่านบวชเรียนมาตั้งแต่อายุยังน้อย อยู่ในเพศบรรพชิตมามากกว่าครึ่งชีวิต มีโอกาสสัมผัสชีวิตฆราวาส
ไม่มากนัก
แล้วเอาข้อมูล วัตถุดิบหรือมุกมาจากไหนหนักหนา”
อาตมาก็ตอบว่า หลักๆ เลยก็คือ การอ่าน นอกจากนั้นก็หนัง ละคร ที่ญาติโยมดูกันนั่นแหละ
พอตอบออกไปอย่างนี้ โยมก็สวนกลับทันที
” ไม่ผิดข้อห้ามหรือท่าน”
อาตมาก็จะอธิบายไปว่า ดูเพื่อให้เท่าทันกิเลสจะได้สกัดมันถูก และที่สำคัญ หากอาตมาไม่รู้หรือไม่
เข้าใจ
ตลอดจนไม่เท่าทันเรื่องราวทางโลกและ จะมาบรรยายธรรมให้ญาติโยมรู้สึกอินกันได้อย่างไร
ซึ่งนอกจากการอ่าน การดูและการฟังแล้ว หลายวัตถุดิบที่นำมาสร้างเป็นมุกฮา ก็ได้มาจากการพูดคุย
กับ
เหล่าโยมๆ นี่แหละ
อย่างวันหนึ่งระหว่างที่อาตมากำลังฉันเพลอยู่ก็มีโยมท่านหนึ่งโทร.มา
” พระอาจารย์เหรอคะ นี่อาตมาเองนะคะ”
” หา อะไรนะ”
” พระอาจารย์เหรอคะ นี่อาตมาเองค่ะ”
” ถ้าโยมแทนตัวว่าอาตมา แล้วอาตมาจะแทนตัวอาตมาว่าอะไร”
” อ๋อ ขอโทษค่ะ”
หลังจากนั้นก็คุยธุระกันจนจบ อาตมาก็กล่าวว่า
” เจริญพร”
” ค่ะ เจริญพรเช่นกัน”
แน่ะ มีอวยพรให้พระด้วย
ข้างต้นก็คือ สิ่งที่มักจะเกิดขึ้นบ่อยๆ ระหว่างพูดคุยกับเหล่าญาติโยม จนถือว่าเป็นเรื่อง
ปกติสำหรับอาตมาไปแล้ว หรืออย่างก่อนหน้านี้มีโยมผู้หญิงคนหนึ่ง เดินถือสังฆทานมาอย่างมาดมั่น
พอเข้ามาในกุฏิแล้ว เธอก็มุ่งตรงไปที่พระบวชใหม่รูปหนึ่งทันที
” ถวายสังฆทานค่ะ”
พระบวชใหม่ด้วยความที่ยังจำบทสวดต่างๆ ไม่ค่อยคล่องนัก จึงหยิบหนังสือขึ้นมาดู
” ไม่ต้องค่ะ” โยมผู้หญิงคนนั้นกล่าวอย่างหนักแน่นตามสไตล์สาวมั่น
” ดิฉันท่องได้ค่ะ เพราะคุณยายพาเข้าวัดตั้งแต่เด็กๆ” เธอพนมมือขึ้น ก่อนกล่าวว่า
” อิมานิ มะยัง ภันเต สะปะริวารานิ คิกขุ สังโฆ” (ที่ถูกต้อง จะต้องเป็น ภิกขุ
สังโฆ)
พระบวชใหม่มีสีหน้างุนงง ก่อนหันมาถามอาตมา
” คิกขุสังโฆ นี่มันฟังทะแม่งๆ นะหลวงพี่”
อาตมาเกรงว่าโยมผู้นั้นจะหน้าแตก ก็เลยตอบไปว่า
” คิกขุ แปลว่า น่ารัก สังโฆ แปลว่า สงฆ์ คิกขุสังโฆ ก็คือ แด่พระสงฆ์ผู้น่า
รัก”
เท่านั้นแหละ พระใหม่รูปนั้นนั่งยืดทั้งวันเลย
แต่ก็มีบางกรณี ที่การพูดผิดของคุณโยมทำให้อาตมาแทบจะสำลัก
อย่างเมื่อเร็วๆ นี้ มีโยมท่านหนึ่งโทรศัพท์มา
” หลวงพี่ขา ขอเรียนเชิญนิมนต์ค่ะ”
” ไปไหนล่ะโยม”
” ไปมรณภาพที่บ้านน่ะค่ะ”
โห นิมนต์พระไปตายถึงที่บ้านเลย อาตมาจึงบอกไปว่า ถ้านิมนต์ไปงานศพไปให้ได้
แต่ถ้าเชิญไปมรณภาพนี่ ช่วงนี้อาตมาไม่ว่างจริงๆ ขอตัวเถอะนะโยม
จากตัวอย่างที่อาตมาเล่าไว้ข้างต้น คุณโยมอาจจะเห็นเป็นเรื่องขบขัน แต่มันก็สะท้อน
ให้เห็นความห่างเหินระหว่างคนกับวัดได้ในระดับหนึ่ง ปัจจุบันนี้คนจะนึกถึงวัดในกรณีพิเศษ
เท่านั้น เช่นงานบวช งานศพ ต่างกับสมัยก่อนที่วัดเป็นศูนย์กลางของชุมชน ฆราวาสกับพระจึง
สนทนากันไหลลื่น ไม่มีคำแปลกๆ หรือผิดที่ผิดทางออกมาให้พระสุดุ้งแต่อย่างใด
ซึ่งถ้าพูดถึงศัพท์แสงที่แสลงใจแล้ว ตอนไปบิณฑบาตอาตมาจะเจอบ่อยมาก เช่นมีอยู่
ครั้งหนึ่งระหว่างที่กำลังเดินๆ อยู่ ก็ได้ยินเสียงใสๆ แว่วขึ้นมา
” แม่ๆ พระมาขอข้าว”
” มาเยอะไหมลูก”
” มา 2 อัน”
โห เรียกอย่างกับชิ้นส่วนรถยนต์ นี่ถ้ามาเยอะๆไม่เรียกเป็นฝูงเลยเหรอ
ดังนั้นเวลาไปบรรยายธรรมให้นักเรียนฟังอาตมาจะนำเรื่องนี้ไปสอดแทรกเพื่อสอน
เด็กๆ ด้วย
” ถ้าพระกิน เรียกว่า ฉัน”
” พระนอน เรียกว่า จำวัด” (บางคนเรียกขี้เกียจเป็นพระนอนไม่ได้)
” พระป่วย เรียกว่า อาพาธ”
” พระตาย เรียกว่า มรณภาพ” (ไม่ใช่เรียกป่อเต็กตึ๊งนะ)
” แล้วพระอาบน้ำล่ะ เรียกว่าอะไรเอ่ย” คราวนี้อาตมาถามให้เด็กๆ ตอบบ้าง
” เรียกคนมาดู”
จบกัน

เสพสมบ่มีสม..ฉบับหลุดโลก

เสพสมบ่มิสม..ฉบับหลุดโลก‏ : เรื่องขำๆ

เสพสมบ่มิสม..ฉบับหลุดโลก‏ : เรื่องขำๆ
สวัสดีค่ะ อาหมอที่เคารพ
หนูติดตามอ่านคอลัมภ์ของอาหมอมานานแล้วค่ะ จากถุงกล้วยแขกที่แม่หนูขาย
หนูชอบอ่านเรื่องความทุกข์
ความเจ็บปวดของชาวบ้านค่ะ นึกไม่ถึงว่าวันนี้มันย้อนมาหาหนูเข้าเต็มเปา
คราวนี้หัวเราะไม่ออกค่ะ
อาหมอคะ หนูอายุ 17 ขวบแล้ว…เมื่อปีกลางมะโรงที่ผ่านมาหนูได้รู้จักกับผู้ชาย
ที่โรงเรียน
เขาชอบมองหนูค่ะ แต่หนูพยายามไม่สนใจเขา
เพราะเราต้องตั้งใจเล่าเรียนจริงไหมค่ะ
เขามาชวนหนูคุยหนูก็พยายามเลี่ยง พอเขาชวนกินข้าวหนูก็กินค่ะ
เพราะเขาออกเงินให้นี่คะ เราคบกันอยู่นานค่ะ เกือบ 2
วัน…เขาก็ชวนหนูไปดูหนังค่ะ
หนูรีบปฏิเสธค่ะ แต่พอเขาบอกว่าเขาเลี้ยงเองหนูก็โอเค
ในโรงหนังเขาพยายามจับมือจับไม้หนู
หนูไม่ยอมเพราะข้าวโพดคั่วมันจะหกหนูเสียดายค่ะ
พอดูหนังเสร็จเราก็นั่งรถเมล์กลับบ้าน แต่เขากลับชวนหนูลงกลางทาง…
หนูเหลือบมองเห็นป้ายด้านหน้าทางเข้า
เขียนว่าโรงแรมก็ทั้งโกรธทั้งอายคนเขาค่ะ
หนูต่อว่าเขาแล้วรีบวิ่งหนีเข้าไปข้างใน
บอกบ๋อยที่วิ่งตามว่าหนู ขอห้องวีไอพีค่ะ หนูเข้าไปนั่งอยู่บนเตียง
เขาเข้ามากอดจูบหนู
หนูก็ผลักเขาออกแล้วผลัดผ้ามานุ่งผ้าเช็ดตัวหนูกลัวเสื้อยับค่ะ
อาหมอคะหนูสู้แรงเขาไม่ได้ค่ะ หนูตกเป็นของเขา ก็ผู้หญิงตัวเล็กๆ
จะเอาแรงที่ไหนไปสู้จริงไหมคะ
หนูเลย สั่งลิโพมาดื่ม 2 ขวด ก็พอมีแรงหิ้วเขาออกจากห้องกลับบ้านได้ค่ะ
หลังจากวันนั้นเขาก็พยายามชวนหนูอีก
หนูต้องให้เขารับปากว่า…เขาเป็นคนจ่ายค่าห้อง กับค่าลิโพ! หนูถึงตกลงค่ะ
อาหมอว่าหนูเสียเปรียบไหมคะ เพราะหนูต้องออกค่ารถเมล์เองค่ะ

กลอน..กวน.ตีน.

กลอนกวนๆ ขำขำ กลอนตลก กลอนกวน(ติง) - -a

จิตรกรใช้อารมณ์ผสมสี

นักดนตรีใช้อารมณ์สผมเสียง

นักร้องใช้อารมณ์สผมสำเนียง

นอนบนเตียงใช้อารมณ์สผมพันธ์

 ---------

5ท.ในการจีบ  ญ

ทาบทาม   ทุ่มเท   ทิ่มแทง    ทำแท้ง     ทอดทิ้ง

 ----------

รูปหล่อไม่ต้อง  คารมณ์ไม่เกี่ยว  ขอแค่ทางเปลี่ยว   และเรี่ยวแรง

 ---------

มีเมียก้อเหมือนมีแม่

ถ้าเมียดี....แต่แก่

ก้อเหมือนมีแม่ 2 คน

 -------

สามสิบหกคืออกอันเซกซี่

ยี่สิบสี่คือเอวองโฉมเฉลา

สามสิบห้าคือบั้นท้ายร้ายไม่เบา

รวมกันเข้าเก้าสิบห้าอายุเทอ

 ---------

พอหน้าท้อง ของแม่ เริ่มป่องออก

พ่อก้อบอก อยากให้ลูก เป็นด็อกเตอร์

ย่าก้ออยาก ให้หลานเป็น นายอำเภอ

แต่ต้องเก้อ หมอบอกแม่ แค่ลงพุง

 ---------

เมื่อคืนฝันสยองตีสองกว่า

ฝันไปว่านอนซบกับศพผี

นอนขึ้นอืดค้างตายมาหลายปี

เหมือนปีศาจอเวจีที่น่ากลัว

เหม็นซากศพอบอวลไปทั่วห้อง

ไม่กล้ามองต้องคู้คด นอนหดหัว

ตกใจตื่นขนลุกซู่ ดูรอบตัว

เห็นชัวร์ เมียนอนตด สลดใจ

----------- 

คำถามจากไตรภพข้อที่5

ถามว่า รักเทอมากแค่ไหน

ตอบข้อ4ว่ารักเทอหมดใจ

และยืนยันเป็นคำตอบสุดท้าย

โดยไม่ต้องใช้ตัวช่วยอะไรเลย

------------ 

จะดูหญิงอย่าดูแค่ภูมิศาสตร์

แต่จงดูแบบประวัติศาสตร์

ว่าเทอเคยเสียเอกราชมาแล้วกี่ที!!

--------- 

ม.เมียนั้นหายาก

ต้องลำบากไปจีบมา

ฝ่าตะพดของพ่อตา

อีกคำด่าของแม่ยาย

สินสอดและทองหมั้น

เงินทั้งนั้นที่เสียไป

ห้าทุ่มรีบปิดไฟ

คืนกำไรให้ตัวเอง

 ------------

ไม่ชอบเล่นของสูงเหมือนบิ๊กแอส

ขอเป็นแคลชเช็ดน้ำตาเทอได้ไหม

ไม่เป็นกบในกะลามันมืดไป

ขอเป็นต่ายอรทัยในใจเทอ

 ----------------

เมื่อคืนผมฝันเห็นนางฟ้า

ท่านถามว่าต้องการอะไรมั้ย

กระผมนั้นตอบไปด้วยน้ำเสียงอย่างจริงใจ

ไปเลยไปไกลไกลคนจะนอน

 --------------

พ่อรับซ่อมทั้งทีวีและวิทยุ

พี่ปะผุซ่อมตัวถังรถทั้งหลาย

แม่รับซ่อมเย็บเสื้อผ้ามีมากมาย

ผมไว้ลายเลยสอบซ่อมทุกวิชา

 --------------

คิดถึงเทอวันละ 100 ครั้ง

อยากส่งข้อความหาวันละ 100 หน

แต่ถ้าทำอย่างนั้นฉันคงจน

วัน100หน หนละ3 บาท...คงขาดใจ

 ---------------

M: เรารู้สึกเบอๆยังไงไม่รู้

Jane: เบออะไรหรอ M

M: เบอว่ารักแทบ

Jane: มันแปลว่าอะไรหรอ M

M: ก็แบบว่ารักเทอไง

Jane: อ่อ

M: โง่จิงนะแฟนเรานิ

Jane: ไม่โง่จะเป็นแฟนกันได้ไง

M: รักนะ E โง่